Κεφάλαιο 8: "Παιδούλια μες στο Δάσος"
Σπίτι!
Σπίτι; Σπίτι!
- Κάπου εδώ γύρω θα είναι. - ♪ τρα-λα-λα-λα ♪
♪ τρα-λα-λα-λα ♪
Καπετάνιε, ακούς που τραγουδάει;
Δε λέω εσένα, πλοίαρχε.
Λέω τον καπετάνιο.
Καπετάνιε Γουίρτ, ξέρεις ποιος τραγουδάει;
Δεν ξέρω και πολλά πια.
Ήξερες ότι οι δεινόσαυροι είχαν μεγάλα αυτιά
αλλά όλοι το ξέχασαν επειδή τα δεινοσαυρίσια αυτιά
- δεν είχαν κόκαλα; - Όχι... δ-δεν το ήξερα, Γκρεγκ.
Κι αυτό επειδή δεν ισχύει.
- Είναι γεγονός βράχος! - ♪ Τρα-λα-λα-λα ♪
Το κτήνος. Αυτό θα είναι, κάπου εκεί.
Ο οψιανός γρύλος του μοιραίου μας λυκόφωτος
- μάς τραγουδά το μοιρολόι. - Χμμ. Ναι!
Θα 'ναι ένας πολύ χοντρός γρύλος.
Δες! Φτάσαμε στη στεριά! Ακούμπα το χώμα.
Αχ. Μύρισε αυτό το δέντρο. Σχεδόν θα 'χουμε φτάσει.
- Γκρεγκ; - Ναι, Γουίρτ;
Ας μην προσποιούμαστε πια ότι θα πάμε σπίτι.
- Χμ; - Ας παραδεχτούμε ότι χαθήκαμε για πάντα.
Ότι η ομίχλη αυτή είναι πιο βαθιά από όσο φτάνει ο νους μας.
Ότι είμαστε αλλοπρόσαλλα φύλλα,
σκόρπια πλανώμενα απ' έναν αδιάφορο άνεμο.
Ας παραδεχτούμε ότι ποτέ δε θα πάμε σπίτι, Γκρεγκ.
- Γίνεται να το δεχτούμε; - Γουίρτ, μπορείς να κάνεις
τα πάντα αν το πάρεις απόφαση. Έτσι λένε οι μεγάλοι.
- Ε τότε αυτό ας κάνουμε. - Μάλιστα, κύριε καπετάνιε!
Γκρεγκ!
Πρέπει να σταματήσεις να κάνεις τον γελοίο όλη την ώρα.
- Χμ; - Ξέρεις καν γιατί
χαθήκαμε εξαρχής;
Επειδή εσύ έκανες βλακείες και
- έμπαινες σε μπλεξίματα, όπως πάντα. - Αλήθεια; Τελικά μόνο εγώ φταίω;
Ναι, άρα... δεν είναι δική μου δουλειά να μας πάω σπίτι, εντάξει;
- Τέλος για μένα. - Εννοείς ότι εγώ
- να γίνω αρχηγός; - Δεν με νοιάζει τι κάνεις.
Αλλά αν είμαι εγώ αρχηγός... τότε εσύ τι θα κάνεις;
- Θα κοιμάμαι. - Ουάου.
Τότε λοιπόν ας πάρω κι εγώ έναν υπνάκο.
Ν' ονειρευτώ έναν καλό τρόπο να μας γυρίσω σπίτι.
Ευχαριστώ για την εμπιστοσύνη, Γουίρτ, Μη στενοχωριέσαι.
Δε θα σε απογοητεύσω. Θα είμαι καλός αρχηγός.
Καληνύχτα.
Άστρο, άστρο στον ουρανό λάμψε στ' όνειρό μου
για να δω. Βοήθα με να διανοηθώ
πως ο Γουίρτ θα πάει σπίτι μα κι εγώ
Κι αν δε θες να εμπλακείς, θα σου τραβήξω το βρακί
♪ Εμπρός, αγγέλοι ♪
♪ το τραγούδι ακούστε ♪
♪ ευχή παιδιού ♪
♪ μας καλούσε ♪
♪ Κατεβείτε! ♪
- ♪ Κατεβείτε! ♪ - Ψιτ! Γεια!
Ε; Ουάου!
♪ ονείρων του φτερωτού ♪
♪ ανέμου μας ♪
♪ Παρά μόνο υπό ♪
♪ το πέπλο ♪
♪ του ύπνου ♪
Ουάου!
Ουάου! Ουάου!
Ουάου!
Γκρεγκ!
- Καλώς όρισες! - Γεια σε όλους!
- Καλώς ήλθατε στην Συννεφούπολη! - Ευχαριστώ! Ευχαριστώ!
Με λένε Γκρεγκ. Εσάς;
♪ Είμαστε η επιτροπή υποδοχής της Συννεφούπολης ♪
♪ Και είμεθα εδώ για να σε καλωσορίσουμε ♪
Ουάου, φοβερό.
♪ Κι εμείς η δευτερεύουσα επιτροπή ♪
♪ υποδοχής της Συννεφούπολης ♪
♪ Και είμεθα εδώ για να σε καλωσορίσουμε ♪
Ευχαριστώ.
♪ Και εμείς ο ιπποπόταμος, καμηλοπάρδαλη και πίθηκος ♪
♪ και είμαστε η τρίτη επιτροπή ♪
Εντάξει. Υπάρχουν κι άλλες;
Άντε, φτάνει τόσο.
Λοιπόν, τι σε φέρνει
- στην Συννεφούπολη; - Εε, υποτίθεται είμαι
- αρχηγός, αλλά δεν ξέρω πώς. - Δοκίμασε να διευθύνεις
- τη μπάντα μας να παίξει τραγούδι. - Εντάξει.
♪ Όλα είναι καλά κι ωραία κάθε μέρα ♪
♪ Σύννεφα απαλά, ουράνια τόξα ♪
♪ συνηγορούν όλα ♪
♪ πάντα μαζί περνάμε με κεφάκια ♪
♪ όλοι κάθονται όμορφα πάνω στα συννεφάκια ♪
♪ πιάσε σύννεφο και βάλε τα λουλούδια να μεγαλώσουν ♪
♪ δέσ' τα φιόγκο στο τέλος να τα πετάξουν ♪
♪ Τα τραγούδια μας γεμάτα μ' αγάπη ♪ ♪ γλυκύτατη αγάπη ♪
♪ και μπορούμε να σας τα στείλουμε ♪ ♪ κάτω μ' ένα σπρωξιματάκι ♪
♪ ελάτε βόλτα στα ουράνια ♪ ♪ και μπείτε μες στη μπάντα μας ♪
♪ με άρπες, λαούτα, καζού, τρομπόνια και φλάουτα ♪
♪ ή απλά με σκεύη και τηγάνια ♪
♪ ν' αρχίσει χορός σαν κεραυνός εν αιθρία ♪
- ♪ και θα 'μαστε εδώ μόνο για σας ♪ - Γιούχου!
Χιχι!
Ωχ!
Ωχ, όοοοοχι!
Ο Βοριάς αμολήθηκε!
♪ Ω, ναι, ο Βοριάς ο άνεμος ♪
♪ αρχίζει να βρυχάται ♪
♪ φουσκώνει το στήθος, σηκώνει τα φρύδια ♪
♪ τώρα, τώρα ♪
♪ τρέξτε να καλυφτείτε ♪
♪ κλειδαμπαρώστε πόρτες ♪
♪ και κλείστε τα παντζούρια ♪
♪ Λέω, ο παλιό-Βοριάς ♪
♪ ναι, αυτός είναι ♪ ♪ θα μαλώσει ♪
♪ θα κάνει στροφές ♪ ♪ θα κάνει πίσω ♪
♪ και θα φυσήξει κι άλλο ♪
♪ ωσότου ξεχάσεις τι ήρθες να κάνεις εδώ ♪
♪ ω, ναι ♪
- Πυρ! - ♪ Ο παλιό-Βοριάς ♪
♪ Ναι, όντως ♪ ♪ θα πάρει ανάσα μεγάλη ♪
♪ θα φυσήξει ♪
- ♪ φυσήξει μέχρι να μην αισθάνεσαι τίποτα ♪ - Γουίρτ; Γκρεγκ;
Είναι κανείς εκεί έξω;
Αα!
Ε, Βοριά!
Δε μου αρέσει καθόλου αυτό.
Με τρελαίνει!
Ωχ, όχι!
Χα χα!
Χιχιχιχι!
- Χμ; - Γεια σου Γκρέγκορι.
- Χαίρετε. - Είμαι η Βασίλισσα των Σύννεφων.
- Σε ευχαριστώ που έσωσες την πόλη μου. - Παρακαλώ.
Θα σου εκπληρώσω μία ευχή. Τι εύχεσαι
- πάνω απ' όλα; - Λοιπόν, υποτίθεται είμαι
ο αρχηγός, αλλά δε ξέρω πώς να πάω σπίτι.
- Εσύ ξέρεις; - Φυσικά.
Αν το ευχηθείς, σίγουρα μπορώ να σε στείλω σπίτι.
Ωραία! Πάμε να πάρουμε τον Γουίρτ.
Λυπάμαι, Γκρέγκορι, μα ο Γουίρτ δεν μπορεί να έρθει με σένα.
- Είναι πολύ χαμένος. - Αλλά... τα πάντα είναι
δυνατά αν το πάρεις απόφαση, έτσι;
Βλέπεις πως το υψηλόδεντρο φυτρώνει γύρω του;
Το κτήνος ήδη τον έχει πάρει.
Θα έπρεπε να ήμουν καλύτερος αρχηγός.
Πάλι έκανα βλακείες, όπως πάντα, και τώρα
παγιδεύτηκες εδώ. Δεν υπάρχει τίποτα που μπορώ να κάνω;
Λυπάμαι, Γκρέγκορι. Η μοίρα του Γουίρτ βρίσκεται
στα χέρια του κτήνους πια.
Τότε ξέρω τι ευχή θα κάνω.
Είσαι σίγουρος;
Τότε θα γίνει.
- Ε, Γουίρτ; - Σουτ! Προσπαθώ να κοιμηθώ.
Εντάξει. Κοιμήσου. Συγγνώμη που χαθήκαμε εξαιτίας μου, Γουίρτ.
Θα προσέχεις τον Ρόναλντ για μένα;
Καλά. Πρέπει να φύγω τώρα.
- Αντίο, Γουίρτ. - Ναι. Έλα, Γκρέγκορι.
- Έχουμε πολύ δουλειά. - Και μετά θα μας δείξεις
- πώς να φτάσουμε σπίτι, ναι; - Φυσικά.
Κάναμε υπόσχεση, έτσι δεν είναι;
Γκρεγκ. Γκρεγκ;
Γκρεγκ; Γκρεγκ;!
- Που πήγε; - ♪ Τρα-λα-λα-λα ♪
Όχι. Όχι, όχι, όχι, όχι! Γκρεγκ;!
Τι στο καλό;
♪ τρα-λα-λα-λα ♪ ♪ τρα-λα-λα-λα ♪
- ♪ Δε είναι πολλά που ζητάω ♪ - Γκρεγκ;!
Γκρεγκ... Τι έκανα;
Γκρεγκ! Γκρεγκ!
Αα! Ωχ!
Χμ; Γκρεγκ.
Ουφ! Αχ!
Αχ! Τον έπιασες!
Τράβα! Τράβα! Είναι ζωντανός;
- Γουίρτ! - Γουίρτ! Γουίρτ;
- Γκρ... εγκ...; - Γουίρτ, είσαι καλά;
- Γουίρτ! - Γκρ... εγκ; Ε-Ε-Εγώ...
- Πού είναι ο Γκρεγκ, Γουίρτ; - Βεατρίκη;
Γουίρτ. Γουίρτ!